Friday, March 28, 2025

ಕವನ: ಪಾಪು ಮುದ್ದಾಗಿದೆ!

 

                      ಮೆಸೆಂಜರ್ ಠಣ್ ಅಂದಿತು

                      ಪ್ಯಾಟರ್ನ್ ಲಾಕ್ ಸವರಿತು

                      ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆ ಬಿಚ್ಚಿತು

                      ‘ಏನಾದರೂ ಹೇಳು

                      ಇದೇ ಲಾಸ್ಟ್. ನಾನಿನ್ನು ಕೇಳಲ್ಲ’

                      ವಾಕ್ಯ ಹರಡಿತು


                      ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಫಸಲು ಕುಯ್ಯುವ ತವಕ

                      ತ್ರಾಣವಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹೊಂದಿಕೆ

                      ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವದ ಕರೆ

                      ‘ನಿನ್ನ ಕೈಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ’ ಎಂಬ ಹೊದಿಕೆ

                      ನಿರಂತರ ಸ್ಪರ್ಶ ದುಡ್ಡಿನ ತೇಲುವಿಕೆ

                      ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ನಗು ಹರಟೆ ಸುಖ ಜಾಹೀರು

                      ದಶದಿಕ್ಕಿಂದ ಬಳಕೆ ಪೂರೈಕೆ!


                      ‘ನಮ್ಮದು ಹಾಗಲ್ಲ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ

                      ಯಾವದೋ ಪ್ರೇಮಗಳು ಸತ್ತರೂ 

                      ನೀನಂತೂ ಯಾವತ್ತೂ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಇರುತ್ತೀ’

                      ದಾಟಿ ಬಂದ ಲಾಗಾಯ್ತಿನ ಮಾತು

                      ಕಾಲದ ರಂಗೋಲೆಗೆ ಅನೇಕ ಚುಕ್ಕಿಗಳು

                      ಧರಿಸುವ ಹೊಳಪಿಗೆ ಮರೆತ ವಯಸು


                      ಈ ರೀಲ್ಸ್ ನೋಡು

                      ಆ ಡ್ರೆಸ್ಸು ಆ ಫೇಸು ಆ ಸ್ಟೆಪ್ಪು ಆ ಟಾಕು

                      ಆ ಎಲ್ಲವೂ ಎದೆಗೆ ಹತ್ತಿರ

                      ಕಾಪಿಟ್ಟ ಹಂಬಲಿಕೆಯ ಮೊಹಬತ್ತ್

                      ವಿಸರ್ಜನೆಗೆ ಕೂತರೂ ಚಿತ್ತರಂಗದ ಮಾಟ

                      ಪೊಸ್ಟಿಗೊಂದು ಹಾರ್ಟ್ ಒತ್ತಿದಾಗ

                      ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದೇಹ ಸೋಫಾದ 

                      ಮೂಲೆಗೊತ್ತಿದ ಅಂತರ!


                      ಆ ನಂತರ ಮಾಡಿದ್ದು ತಿನ್ನುವ ಆತುರ

                      ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಅಡುಗೆ ಚಾನಲ್ಗೆ

                      ಒತ್ತಿದ ಬೆಲ್ ಬಟನ್

                      ಮುಸುರೆ ತಿಕ್ಕೋಕೆ

                      ಬರಬೇಕಷ್ಟೆ ರಂಗೂಸ್ ಕಿಚನ್ನ್

                      ಒಂದು ಜತೆ ಅನೇಕ ಕತೆ

                      ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಭದ್ರತೆಯ ಆಫರ್

                      ಹೇಳತೋಚದ ಪಾಪಿ ಭಾವಗಳು

                      ಬಿಡದಂತೆ ಅನೇಕ ತುಂಬಿಸುವಾಗ 

                      ಪೂರ್ವದ ಹಂಗಿಗೆ ಪ್ರಸವ

                      ‘ನಿಮ್ಮ ಪಾಪು ಎಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿದೆ’ 

                      ಎಂಬ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ! 


                                      -ಅಕ್ಷಯ ಕಾಂತಬೈಲು

No comments:

Post a Comment