ಕಾವ್ಯ ಹೀರು ಬಾ ತಿಗಣೆ

                  ನಿನ್ನ ಹೊಕ್ಕುಳಲ್ಲಿ ತಿಗಣೆಗಳು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದವು

                  ನಿನ್ನೊಡಲಿನ ಖುಶಿಯನ್ನು 

                  ಅವು ತುಟಿ ಅಮುಕಿ ಚಿಪುತ್ತಿದ್ದವು

                  ಭದ್ರಕಾಳಿಯೇ,

                  ನಿನ್ನ ಚೂಪು ಉಗುರುಗಳಿಂದ 

                  ಎಷ್ಟೋ ರಕ್ತಪಿಪಾಸುಗಳ

                  ರುಂಡ ಜಜ್ಜಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವೆಯಲ್ಲಾ?!

                  ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯೇ,

                  ಭಕ್ತರು ನಿನ್ನ ಬಿರಿದ ಸೌಂದರ್ಯ ನೋಡಿ

                  ಪೂಜಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಮಾಡಿ 

                  ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು

                  ಕಸುವುಳ್ಳ ಮಡಿಲ ವಾಸ ಬೇಡುವರು

                  ಪುಷ್ಟವಾದ ತೋಳ ಸಂಗಾತ ಬಯಸುವರು

                  ಪವಿತ್ರ ಬಂಧವೆAದು ಅರ್ಚಿಸುವರು

                  ರಕ್ತೇಶ್ವರಿಯೇ,

                  ನಿನ್ನ ಜಪಿಸಿ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಹೊತ್ತು, ಅಭಿಷೇಕ ನಡೆಸಿ 

                  ಹೂವ ಮಡಿಗಿಟ್ಟು ಅದದೇ ಮಂತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾ

                  ಜಾಗಟೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಾ ದಿನ ಮಾಸ ಕಳೆಯಿತು

                  ವರುಷ ಸಮೀಪಿಸಿ ನೀನು ಒಲಿದೇಬಿಟ್ಟೆ!

                  ಈಗ ನೀನು ಬರೀ ಚಿಟ್ಟೆ

                  ಅತೃಪ್ತಿಯ ಚಿತ್ತಾರದ ರಕ್ಕೆಗಳ ಪತಂಗ

                  ಈಗ ನಿನ್ನ ಮೊಲೆಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಬರದು

                  ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಸಂದಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಹರಿಯದು

                  ಬಿಡೇ... ಯಾವ ತಿಗಣೆಯೂ ನಿನ್ನ ಕಚ್ಚದು!

                  ಪ್ರೇಮ ದುಂಧುರೇ,

                  ವರುಷ ಮೀರಿದಂತೆ ನೀನು ಒಲಿದೇಬಿಟ್ಟೆ

                  ಹೆರಳಿಗೆ ಹೂವ ತೊಡಿಸಿದವ

                  ಒಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಟನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟರೆ ಕೇಳು!

                  ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸಿದವ

                  ಒಂದು ರಮ್ಯ ಅಕ್ಷರವ ಬರೆದರೆ ಕೇಳು!

                  ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಹೊತ್ತವ

                  ಜೀವನದ ನಡುವೆ ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕೂರದಿದ್ದರೆ

                  ಕೇಳು! ಕೇಳು! ಕೇಳು!

                  ಆಗ ನೆನಪಾಗಿ ನೀನು ಹೇಳುತ್ತೀ...

                  ಓ ತಿಗಣೆಯೇ ಎಲ್ಲಿ ಅವಿತಿರುವೆ

                  ಬಾ ತಿಗಣೆ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೊಕ್ಕುಳ ಕಚ್ಚು ಬಾ

                  ಒಂದೇ ಸಮಾ ಈ ವೇದನೆ ಸಂಕಟವ ಹೀರು

                  ಪೂರಾಪೂರ ಹೀರು ಎಲ್ಲಿರುವೆ ತಿಗಣೆಯೇ?

                                   -ಅಕ್ಷಯ ಕಾಂತಬೈಲು

ಕವನ ಬೈಕ್ ಸೈಲೆನ್ಸರ್

                  

                  ಚಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ

                  ಎಂ.ಜಿ. ರೋಡು ಹಾದು

                  ಚರ್ಚ್ ಸ್ಟಿçÃಟ್ ಮೇಲೆ

                  ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುವಾಗ

                  ಹದಿನೆಂಟು ದಾಟಿದ ಚಕೋರಿ

                  ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಳು ರಸ್ತೆ

                  ನೀಲ ಬಣ್ಣದ ಟೋರ್ನ್ ಜೀನ್ಸು

                  ಅವಳ ಮೀನಖಂಡಕ್ಕೆ 

                  ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು ಗ್ರಿಪ್ಪು

                  ಘಕ್ಕನೆ! ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ ಬೈಕ್

                  ವೈಯಾರಿಯ ರಸ್ತೆ ಹಾಯಲು ಬಿಟ್ಟೆ

                  ಆಕೆಯ ಬಳುಕು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ

                  ಕಣ್ಣಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಇಕ್ಕಿದಳು ಬಾಣ

                  ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಗ್ಲಾಸು ತೂರಿದ ದೃಷ್ಟಿಯ ಚೂಪು

                  ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಡುವೆಯೂ ಕೊಂಕದೆೆ ಡೊಂಕದೆ

                  ನನ್ನ ರಸತಳಕ್ಕೆ ಏಕಧಂ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು!

                  ಆಕೆಯ ಆವೊಂದು ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಗಾತ್ರದ

                  ದಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣ ಬೊಂಬೆ

                  ಆವೊಂದು ಪಿಂಕು ರಂಗು ಕಿರಿ ತುಟಿಯ

                  ಮತ್ತೂ ಕಿರಿದಾಗಿಸಿ ಥಟ್ಟನೆ ಅಗಲಿಸಿ

                  ಗ್ಲೋಬಿನಂತೆ ಉಬ್ಬಿ ಢಮ್ಮನೆ

                  ಒಡೆತಕಂಡ ಚುಯಿಂಗ್ ಗಮ್ಮು!

                  ತಕ್ಷಣ ಬೈಕ್ ಸೈಲೆನ್ಸರಲ್ಲಿ

                  ಭಗ್ಗನೆ ಹೋಮದಂತೆ ಎದ್ದ ಹೊಗೆ

                  ನನ್ನನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸಿತು!

                  ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಕವಿತೆ ಓದಿಸಿತು...

                               -ಅಕ್ಷಯ ಕಾಂತಬೈಲು

ಕವಿತೆ ಮಿಲನ ಪರ್ವ

ರೋಜಾ ಹೂವಿನ ಪಕಳೆಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಡಿದ

ಎದೆಯು ಭರ್ತಿ ಪರಿಮಳದ ಪನ್ನೀರ ಕಲ್ಯಾಣಿ

ಬಿಳಿ ಮುಗಿಲ ಬಾಚಿ ಹಚ್ಚಿ ಕಟೆದ ಮೈಮಾಂಸ

ಸ್ಪರ್ಶ ದಂಡೆಗೆ ಬೆಂಬಿಡದೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಅಲೆ

ಅನಂಗನ ಬಾಣ ನಾಟಿಸುವ ಕಾಡಿಗೆ ಹುಬ್ಬು

ಕಣ್ಣ ಸೆಳಕು ಇನ್ನೂ ಬೇಡುವ ಅಪ್ಪುವ ದಾಹ

ಹಿಮಗಿರಿ ಶೃಂಗಗಳ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ತೆಳುಪಿನ ಉಡುಪು

ಭವ ಕಂದರಗಳ ದಾಟಿದಂತೆ ಕಾಲಗೆಜ್ಜೆಯ ತಿಲ್ಲಾನ

ದೇಹದಾರಿಯ ಮಾಟ ಘ್ರಾಣಿಸುವ ಸೂಕ್ಷö್ಮ ಹವೆ

ಚಲಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅಂತ್ಯ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ ಕಾಣದ ಗಮ್ಯ

ಮೋಹದ ಒಸರಿನ ಕಾರಂಜಿ ಒತ್ತಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಪಾದ

ನಿಂತಲ್ಲೇ ಗರ್ಭಗುಡಿ ಮಾತೆಂದರೆ ಮಂತ್ರ! 

 -ಅಕ್ಷಯ ಕಾಂತಬೈಲು