ಕವಿತೆ ಮಿಲನ ಪರ್ವ

ರೋಜಾ ಹೂವಿನ ಪಕಳೆಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಡಿದ

ಎದೆಯು ಭರ್ತಿ ಪರಿಮಳದ ಪನ್ನೀರ ಕಲ್ಯಾಣಿ

ಬಿಳಿ ಮುಗಿಲ ಬಾಚಿ ಹಚ್ಚಿ ಕಟೆದ ಮೈಮಾಂಸ

ಸ್ಪರ್ಶ ದಂಡೆಗೆ ಬೆಂಬಿಡದೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಅಲೆ

ಅನಂಗನ ಬಾಣ ನಾಟಿಸುವ ಕಾಡಿಗೆ ಹುಬ್ಬು

ಕಣ್ಣ ಸೆಳಕು ಇನ್ನೂ ಬೇಡುವ ಅಪ್ಪುವ ದಾಹ

ಹಿಮಗಿರಿ ಶೃಂಗಗಳ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ತೆಳುಪಿನ ಉಡುಪು

ಭವ ಕಂದರಗಳ ದಾಟಿದಂತೆ ಕಾಲಗೆಜ್ಜೆಯ ತಿಲ್ಲಾನ

ದೇಹದಾರಿಯ ಮಾಟ ಘ್ರಾಣಿಸುವ ಸೂಕ್ಷö್ಮ ಹವೆ

ಚಲಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅಂತ್ಯ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ ಕಾಣದ ಗಮ್ಯ

ಮೋಹದ ಒಸರಿನ ಕಾರಂಜಿ ಒತ್ತಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಪಾದ

ನಿಂತಲ್ಲೇ ಗರ್ಭಗುಡಿ ಮಾತೆಂದರೆ ಮಂತ್ರ! 

 -ಅಕ್ಷಯ ಕಾಂತಬೈಲು